Raphaëllé

"In de foto’s van Sanne Weckx uit Balen is het kijken een noodzaak, wat ze niet belet tevens drager te zijn van een gedachte, van een emotie, en te kaderen in een brede golf van creativiteit. Sanne Weckx schildert, fotografeert, schrijft poëzie, doceert fotografie.

Schilderen en fotograferen staan in haar beeldende wereld dicht bij elkaar. Het ene ondersteunt het andere en uit het ene groeit het andere. Het is niet toevallig dat het enige schilderij dat zij heeft meegebracht een bloem uitbeeldt in een boeiend spel van zwarten en grijzen. Het subtiele verglijden van kleurschakeringen in haar foto’s en het discrete goochelen met dieptescherpte in haar eerder landschappelijke of emotionele werken naast het scherpe en zuivere van haar grote portretten kenmerkt haar beeldende démarche.

Zij heeft onlangs een reeks foto’s gemaakt waarbij telkens een portret met een bloem wordt gestoffeerd en het ene element op het andere inspeelt. Dat past perfect in haar liefde-haat verhouding met bloemen en hun symboliek waarvan zij niet wil dat zij kitscherig overkomt. In haar grote hier aanwezige formaten worden verschillende emoties via een bloem in een portret geïntegreerd zonder dat die symboliek al te zeer wordt beklemtoond.

Op diverse manieren geeft zij uiting aan haar hoogstpersoonlijk beleven van wat haar omringt en aanspreekt zodat haar oeuvre meer een veruitwendigen is van haarzelf dan een koele vaststelling van objecten, van personen of wat ernaar verwijst en van ruimtelijkheid, wat weer niet betekent dat zij niet van ruimte houdt. Zowat alles reflecteert haar innerlijkheid: de bloemen, de handen, de wezens, de ruimte, het bewuste floue van emoties en de diepzinnige behoefte om dit te projecteren op schijnbaar neutrale beelden in een wisselwerking van prikkel en respons".

Hugo Brutin
a.i.c.a.